مــى آیــنـــد ؛
چــاى مــى نــوشــنــد
سـاعــتــى مــى نـشـیــنـنــد و بــعــد #مــیــرونــد
واى بــه حــال کــافــه چــى
اگـــر عــاشــق "مــســافــرى" شــود ... !!

حـتـــی "بـهــــارش" تــازه هــم بــاشــد ؛
حـتــی بـپــیــچــد عــطــر گــل هـا در مــشـام عــصــر فــروردیــن
چـیــزی نــمــیــکــاهـــد
از شــدّت ایـــن
#جــمــعـــه ی غــمــگــیـــن ... !!

ســکوت خــــطــرناک تــر از حــــرف هــــای نیــش دار اســت
بــــدون شــــک کســــی کــــه ســکوت مــی کــــند
روزی حــــرف هــــایــش را #ســرنــوشــت بــه شــما خواهــد گفت...!
مــــدتــی اســت دیگــــر از تــــهِ دل نمــــیــخنــدم
فــقــط لــــب هــایــم
نقــشــــی بــــه نــام
#لبــخــند را بــازی میکــننــد
تا کســــی نفــهــمد بــی تــــو چــه مــیــگذرد . . . !
هَــرکه مــی خــواهـی بـــاش
ایـن عادت مُـــشتَــرک انسـانهــاســت
تـــو نیــز ، روزی , ســاعـتی ,
لـَحظــه ای احــساس خـواهـی کـرد
کـــه . . .
هیــچکـَـس دوسـتت نَــدارد …! 